Η Αλτμαν πέτυχε -η ταινία με πρωταγωνιστές τους Ελεν Μίρεν και Ράιαν Ρέινολντς επικεντρώνεται στη διεκδίκηση του διασημότερου εξ αυτών πίνακα «Προσωπογραφία της Αντέλε Μπλοχ-Μπάουερ I»- αλλά η περίπτωσή της αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό όπως εξηγεί στο «Εθνος» ο σεναριογράφος.
Ζείτε και εργάζεστε στο εξωτερικό αρκετά χρόνια. Εχετε ακόμη επαφή με την Ελλάδα;
Εφυγα από την Ελλάδα στα 18 μου. Σπούδασα στην Αμερική, μετά πήγα στο Λονδίνο όπου μένω. Τα αδέρφια μου είναι στην Ελλάδα οπότε έχω διαρκή επαφή.
Η μητέρα μου έχει σπίτι στη Σύρο και έρχομαι συχνά. Το αγαπώ πολύ αυτό το νησί. Στις ρίζες μου είμαι Ελληνας. Χαίρομαι που θα βγει η ταινία στην Ελλάδα.
To πρώτο σας κινηματογραφικό σενάριο έτυχε να είναι η μεταφορά μιας αληθινής πολύκροτης ιστορίας. Πώς εργαστήκατε γι' αυτό;
Γι' αυτή την υπόθεση είχαν γυριστεί δύο ντοκιμαντέρ και όταν συμφωνήσαμε για την ταινία, έλαβα την επομένη στο σπίτι μου δύο ντοσιέ με 2.000 σελίδες νομικά έγγραφα οι οποίες ήταν πολύ δύσκολο να διαβαστούν.
Είπα, λοιπόν, ότι το καλύτερο ήταν να γνωρίσω τον δικηγόρο που είχε αναλάβει την υπόθεση, τον Ράντι Σόνμπεργκ. Ετσι, πήγα στο Λος Αντζελες και γνώρισα τον Ράντι. Ημασταν, θυμάμαι, σε ένα μεξικάνικο εστιατόριο και του είπα: θα μου πεις την ιστορία από την αρχή ως το τέλος και θα μου την πεις σαν να είμαι ένα παιδί 7 χρονών για να καταλάβω όλο το πλαίσιο (γελάει).
Η μεγάλη πρόκληση ήταν να πάρω αυτή την ξερά νομική ιστορία και να τη μετατρέψω σε ανθρώπινο δράμα.
Η ηρωίδα της ταινίας όμως δεν ζούσε πια.
Η Μαρία Αλτμαν, όχι, δεν ζούσε. Μπόρεσα όμως να βρω στο διαδίκτυο πολλές συνεντεύξεις της. Και η Ελεν Μίρεν βασίστηκε σε αυτές τις συνεντεύξεις για τον ρόλο της.
Πώς ήταν η συνεργασία με μια μεγάλη σταρ;
Η Ελεν Μίρεν είναι καταπληκτική ηθοποιός. Είμαι περήφανος που δούλεψα μαζί της. Ηταν πολύ θετική, πολύ πρόθυμη, πολύ σωστή επαγγελματίας. Ερχόταν κάθε μέρα πανέτοιμη, απόλυτα προσηλωμένη. Δεν είναι συμπτωματικό ότι είναι σταρ. Δουλεύει εντατικά και τα δίνει όλα.
Το ζήτημα της επιστροφής των κλεμμένων έργων τέχνης από τους ναζί είναι στην επικαιρότητα καθώς υπάρχουν πάρα πολλές ανοιχτές υποθέσεις, 100.000 σημειώνει η ταινία. Πόσο βαθύ είναι το πρόβλημα;
Το θέμα είναι πολύ μεγάλο. Η Γερμανία ως ένα σημείο έχει κοιτάξει κατάματα το παρελθόν της και έχει συμφιλιωθεί με αυτό. Αλλά δυστυχώς στο ζήτημα της επιστροφής των έργων τέχνης, δηλαδή εκεί που παίζονται τα χρήματα, δεν έχουν δοθεί στην πραγματικότητα αποζημιώσεις. Αλλο τα λόγια και άλλο οι πράξεις επί της ουσίας.
Η Μαρία Αλτμαν ήταν η εξαίρεση. Τα πιο πολλά θύματα δεν πήραν πίσω τα κλεμμένα έργα τέχνης και τις ιδιοκτησίες τους και η διαδικασία της αποζημίωσης δεν αποτελεί μια μάχη που έχει κερδηθεί.
Η Γερμανία και η Αυστρία έχουν αντισταθεί πολύ σ' αυτό. Υπάρχει και μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών χωρών: η Γερμανία έχει κάνει την ενδοσκόπησή της, η Αυστρία όμως δεν το έχει κάνει ιδιαίτερα. Δεν έχουν γίνει επανορθώσεις.
Δεν υπάρχει χάπι εντ. Μόνο στην περίπτωση της Μαρία Αλτμαν υπήρξε χάπι εντ.
Θεωρείτε ότι η Ελλάδα έχει κάποια τύχη στη διεκδίκηση των χρημάτων του κατοχικού δανείου από τη Γερμανία;
Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μεγάλες δολοφονικές πράξεις -γενοκτονία στην περίπτωση των Εβραίων- συνοδεύονταν από μεγάλες κλοπές. Υπάρχει μια ταύτιση εδώ με την περίπτωση της Ελλάδας με την έννοια της επιστροφής του οτιδήποτε σου ανήκει δικαιωματικά.
Η ταινία μπορεί να αναφέρεται στην Αυστρία και τον εβραϊκό λαό, ωστόσο η μάχη του να πάρεις πίσω κάτι που σου έχουν πάρει με άνομα μέσα είναι παγκόσμιο ζήτημα. Είναι κάτι που όλοι έχουμε αισθανθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Ολες οι κουλτούρες, όλες οι φυλές.
Με την Ελλάδα υπάρχει μια παρόμοια σύνδεση.
Η Ελλάδα διεκδικεί και την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.
Εγώ είμαι υπέρ της επιστροφής τους. Το βλέπω βέβαια και από τις δύο πλευρές γιατί είμαι μισός Ελληνας μισός Αγγλος, αλλά σε αυτό το θέμα είμαι εντελώς Ελληνας.
Τα Γλυπτά του Παρθενώνα πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα - εδώ πρόκειται για θέμα πολιτιστικού ιμπεριαλισμού. Ελπίζω ότι ο αγώνας δεν θα σταματήσει και θα προχωρήσει. Ολοι αυτοί οι αγώνες χρειάζονται μεγάλη αποφασιστικότητα και επιμονή.
ΠΗΓΗ: ethnos.gr
loading...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Κάντε το σχόλιο σας,η άποψή σας είναι πολύ πολύτιμη για εμάς. Σας ευχαριστούμε.